|
|
|
|
|
Trouw en ontrouw
Wat is ontrouw
Er bestaan verschillende vormen van ontrouw. Ontrouw ben je door een persoonlijke vriendschap op te bouwen met een collega of goede vriend(in) en daar dingen mee delen die je nooit met je eigen partner zou doen, geen rekening te houden met de behoeften en verlangens van de andere partij en het gemeenschappelijk engagement te ontlopen. Het fenomeen vooral bij vrouwen is de ingebeelde ontrouw. In de fantasie heeft men een heel eigen leven en compenseert men alles wat men bij de eigen partner tekort komt. De meeste mensen vinden seksuele ontrouw als de sterkste vorm. In de seksualiteit maakt men zich enorm kwetsbaar, daaruit blijkt of men zich aan de ander durft over te geven. In de seksualiteit is je menselijke “ik” totaal betrokken. Ongeacht of er al veel seksuele relaties achter de rug zijn voordat men in het huwelijksbootjes stapt, ervaren de velen dat seksualiteit iets is dat anderen buiten sluit. Het behoort tot de kern van de gemeenschappelijke leefwereld die men opbouwt. Tast men deze kern aan, dan wordt alles aangetast en op losse schroeven gezet.
Waarom zijn mensen ontrouw vandaag
Een verklaring dan is de angst voor intimiteit. Mensen zijn vandaag zeer vlot in het maken van contacten. Ze maken er geen probleem van om gesprekken of discussies met wildvreemden aan te gaan. Je echte gevoelens delen, je diepste angsten uitspreken, daar zijn de meesten toch zeer huiverig voor. Je binnenkant tonen is als het ware een risico nemen. Dat de ander je niet begrijpt, uitlacht of afstoot; omdat dit niet past in zijn/haar ideaalbeeld dat de ander over je gevormd heeft, is dan ook niet uitgesloten. De prijs van ‘geen intimiteit’ is ook hoog. Je moet altijd een rol spelen. Je diepste verlangens om totaal en onvoorwaardelijk begrepen te worden moet je opgeven. Ontrouw is een middel om je niet helemaal te hoeven geven. Niet helemaal aan je partner, maar ook niet helemaal aan een ander.
Trouw als verlangen
Het diepe verlangen in ieder mens is om voor één uitverkorene de belangrijkste te zijn, dat deze dan ook onvoorwaardelijk en geheel voor jou en jouw geluk kiest. Dit verlangen krijgt concrete vorm als mensen al of niet kerkelijk huwen. Men wil dat het duidelijk wordt aan de buitenwereld: wij zijn en behoren bij elkaar. Maar tegelijk doet men ook een beroep op de buitenwereld: erken ons als zodanig en respecteer dit.
Gelovigen kiezen voor een kerkelijk huwelijk. Zij ervaren bewust of onbewust dat men hulp van buitenaf nodig heeft om dit geluk bevestigd en beschermd te zien. Zij zijn niet zo zeker dat ze het samen aan kunnen. Algemeen geldt dat geluk ook bevestigd en gegund moet worden van buitenaf.
Trouw als aanbod
Bij een huwelijk is trouw niet alleen iets dat gevraagd wordt, het is ook een cadeau dat je de ander aanbiedt. Er is niet alleen een verlangen naar een partner die jou trouw is. Evengoed is er het verlangen om de ander jouw trouw aan te bieden. Hoewel het niet altijd duidelijk is de toekomst te overzien, wil je het avontuur met deze speciale mens aangaan. Je durft er op te vertrouwen dat je samen gelukkig en zinvol zult leven, dat jullie eventuele problemen samen kunnen overwinnen. In je aanbod geef je tevens iets van jezelf prijs. Ik ben trouw. Trouw aan mijn karakter, principes en mijn gegeven woord. Zie mij als zodanig en aanvaard mijn trouw als mijn aanbod aan jou.
Trouw als opdracht
Is of kan een mens zijn leven lang trouw zijn aan een enkele partner? Blijkbaar wel, want velen slagen erin. Als je echter de levens van vele gelukkige paren bestudeert dan zie je dat trouw niet zomaar een gegeven vooraf is. Trouw is iets dat moeten worden waargemaakt. Je moet het leren door de praktijk. Trouw blijven terwijl je nooit verliefde gevoelens voor een ander hebt gehad, bestaat. Trouw blijven terwijl je je nog nooit onvoldaan en ongelukkig in je huwelijk hebt gevoeld is ook niet uitgesloten. Trouw bewijst pas zijn waarde als er wel gevoelens naar iemand anders ontstaan, als het huwelijk saai en leeg lijkt, als de gloed er uit is en de verliefdheid voltooid verleden tijd is. Het is nu het moment om te oefenen in trouw, grenzen stellen, keuzes maken. Niet alleen om de relatie te beschermen, maar ook om de huwelijksband weer nieuw leven in te blazen.
Is een mens trouw?
Dit is een onzinnige vraag. Het is een uitweg om je verantwoordelijkheid te ontlopen. Trouw is het beroep dat op je wordt gedaan. Het is een van de taken die je in het leven te vervullen hebt. Trouw is een opdracht, net als zelfbeheersing, maatschappelijke verantwoordelijkheid enz. De keuze voor trouw is er niet alleen om de ander daarmee geluk te verschaffen, maar ook om een veilig dak te bieden aan je kinderen voor wie je verantwoordelijk bent.
Hoe overwin je ontrouw in je gedachten
Ooit heb je misschien je verliefde gevoelens afgewezen en heb je bewust voor je huwelijk gekozen. Diep in je hart knaagt het, omdat je het gevoel hebt dat je daarmee altijd op je honger blijft zitten en dat bepaalde behoeften nooit vervuld worden. Dat je iets hebt afgewezen wat je altijd als een gemis blijft meedragen. Wat levert deze trouw je dan op? Beloont trouw zichzelf?
Trouw is geen ijzeren harnas waarin je zo nodig moet gevangen zitten. Het is ook niet passief, zodat je het moet ondergaan. Trouw die wegen zoekt naar nieuwe verbinding en andere hulpbronnen. Trouw is ook niet krampachtig vasthouden aan het begin, maar telkens nieuwe manieren zoeken om je met je partner één te voelen. Trouw schep je elke dag opnieuw.
In het overwinnen van ontrouw doen we geen afstand van ons geluk, maar ontstijgen we een lagere dimensie van behoeftes.
We sluiten, als het ware, een fase van (on)volwassenheid af , om toe te treden tot een nieuw domein waarin op een hoger niveau onze behoeftes ingevuld worden.
De beste manier om ontrouw vandaag te beschrijven: mensen leven in verschillende werelden en weten die niet meer met elkaar te verbinden. Herstel van de trouw betekent de diverse werelden met elkaar in contact te brengen, de integriteit herstellen, zorgen dat de levenskrachten elkaar niet behoeven tegen te werken maar samen voor hetzelfde doel kunnen gaan.
Lucske
|
|
Lucske (Verwijderd profiel) |
Laatst aangepast: 25-6-06 23:27
|
 Meld misbruik
|
|
| Ma 26 juni 06 00:29 |
Meld misbruik |
@Lucske
Pfffff...... lang verhaal Lucske.
Maar trouw of ontrouw je raakt er denk ik nooit over uitgepraat. Duidelijk ontrouw ben je wanneer je trouw aan je partner hebt beloofd en vervolgens iedereen die je maar leuk vind probeert te versieren. Maar wat nu als je flink gedronken hebt en je remmen daardoor dus al behoorlijk los staan. Vervolgens zie je een bloedmooi exemplaar van het andere geslacht. En bovendien probeert deze persoon je te verleiden. Het is te hopen dat je dan in gezelschap bent van een stel goede vrienden, die je voor een eventuele misstap weten te behoeden. Ik wil de laatste situatie niet goed praten, want je hebt allemaal je eigen verantwoordelijkheid . En je had het dus niet zover moeten laten komen met te veel drank in je lijf. Maar er is toch wel een duidelijk verschil tussen situatie 1 en 2. Gelukkig drink ik altijd met mate en ben bovendien single. |
|
| Ma 26 juni 06 08:45 |
Meld misbruik |
@Lucske
Een verklaring dan is de angst voor intimiteit. Mensen zijn vandaag zeer vlot in het maken van contacten. Ze maken er geen probleem van om gesprekken of discussies met wildvreemden aan te gaan. Je echte gevoelens delen, je diepste angsten uitspreken, daar zijn de meesten toch zeer huiverig voor. Je binnenkant tonen is als het ware een risico nemen. Dat de ander je niet begrijpt, uitlacht of afstoot; omdat dit niet past in zijn/haar ideaalbeeld dat de ander over je gevormd heeft, is dan ook niet uitgesloten. De prijs van ‘geen intimiteit’ is ook hoog. Je moet altijd een rol spelen. Je diepste verlangens om totaal en onvoorwaardelijk begrepen te worden moet je opgeven. Ontrouw is een middel om je niet helemaal te hoeven geven. Niet helemaal aan je partner, maar ook niet helemaal aan een ander.
Heel duidelijk is dit herkenbaar ook PB |
|
| Ma 26 juni 06 10:21 |
Meld misbruik |
@Lucske
Poehh... verhaal om doorheen te worstelen.
Lijkt wel een bijbeltekst. ;)
Hoe krijg je dit geschreven Lucske??
In een goede relatie is er verTROUWen.
Maar ook de vrijheid buiten deze relatie om vriendschappen te onderhouden.
Als er een relatie ontstaat gaan alle deuren niet opslot en dat is het. Afblijven van deze "eenheid".
Nee, want deze "eenheid" kan ook verbroken worden.
En wat heb je dan....niets meer.
En dan heb ik het niet over verbreking door ontrouw.
In het leven ontmoet je mensen en deze mensen "lopen" met je mee. Soms een klein stukje, dan wat langer en kan ook je hele leven zijn.
******Ontro uw ben je door een persoonlijke vriendschap op te bouwen met een collega of goede vriend(in) en daar dingen mee delen die je nooit met je eigen partner zou doen, geen rekening te houden met de behoeften en verlangens van de andere partij en het gemeenschappelijk engagement te ontlopen.******
I n een relatie, vind ik, moet er de vrijheid kunnen zijn, het vertrouwen, om vriendschappen met anderen te hebben en daarmee intresses te kunnen delen.
T |
|
| Ma 26 juni 06 10:35 |
Meld misbruik |
@Lucske
Kort en simpel. Ontrouw = als je niet trouw bent aan je zelf. |
|
| Ma 26 juni 06 10:40 |
Meld misbruik |
@Lucske
**Het fenomeen vooral bij vrouwen is de ingebeelde ontrouw. In de fantasie heeft men een heel eigen leven en compenseert men alles wat men bij de eigen partner tekort komt. **
Ik denk dat je de fantasie van vrouwen niet helemaal begrepen hebt, Lucske
Als vrouwen fantaseren zou het dan niet zo kunnen zijn dat zij dingen (nog) niet durven uitspreken? En moeten fantasieen altijd waarheid worden?
Je kunt oof fantasieen hebben zonder te kort te komen hoor |
|
| Ma 26 juni 06 10:43 |
Meld misbruik |
@Lucske
**Zij ervaren bewust of onbewust dat men hulp van buitenaf nodig heeft om dit geluk bevestigd en beschermd te zien. Zij zijn niet zo zeker dat ze het samen aan kunnen. Algemeen geldt dat geluk ook bevestigd en gegund moet worden van buitenaf.**
Ik vind dit nogal kort door de bocht.
Ik denk dat zij het gewoon als een bevestiging zien van: Wij gaan samen verder door het leven
De vraag is of het de relatie beter of hechter maakt
|
|
| Ma 26 juni 06 11:13 |
Meld misbruik |
@PaulBliss
Ontrouw is een middel om je niet helemaal te hoeven geven. Niet helemaal aan je partner, maar ook niet helemaal aan een ander.
Dit stukje wou ik niet meenemen<>Vertrouwen in jezelf en de ander[en] is wederzijdse basis binnen en buiten een relatie , welke naam die relatie ook dragen mag |
|
| Ma 26 juni 06 16:56 |
Meld misbruik |
@maria_arabia
Wees altijd trouw aan jezelf. |
|
| Ma 26 juni 06 19:46 |
Meld misbruik |
@april
Als mensen in de kerk trouwen, vragen zij de zegen van God over hun huwelijk. Dit doe je alleen, als je in een God gelooft. Je belooft voor God trouw in voor- en tegenspoed, tot de dood je scheidt. Zo krijgt de huwelijksbelofte een sterkere inhoud. Dat is heel persoonlijk. |
|
| Wo 28 juni 06 11:36 |
Meld misbruik |
@Pien
Dan doe je een ander ook geen verdriet,
want wat gij niet wilt wat U geschiet,
doe dat ook een ander niet.
Hahaha Uit de Bijbel. |
|
Om te reageren moet je ingelogd zijn.
|
|
|
