UITGELICHT
 |
|
Puin ruimen?
Op Ma 14 sept 09 door donsolo
Met puin ruimen bedoel ik......
Wat gooi je er als eerste uit?
De zaken van vroeger,met ...
|
|
|
|
|
|
Les feuilles mortes - De dode bladeren
Een lange werkvakantie en wie weet wel meer, maken het mij niet makkelijk. Het vele mailen en soms omslachtig gedoe, houdt mij soms dagen weg van vrienden. Mijn vertrouwde omgeving vervaagt.
Dolle pret, soms ogenschijn, waardoor banden wel nauwer worden. Het is alsof ik heel kort bij hen ben, en toch ver weg.
Als één van mijn vrienden zich onderstaand mooie Franse chanson laat ontvallen, geraak ik beroerd.
En ja, ik ben blij, en ook weer niet, maar ach, dit lied zing ik niet, maar laat het horen, in mijn dagelijkse werk, daarginds, aan wie het horen wil daar in dat Zuidelijk Franse mooie. Ook aan jullie, vrij vertaald, lees de woorden van dit mooie lied:
Les feuilles mortes - Yves Montand
Oh ! je voudrais tant que tu te souviennes
Des jours heureux où nous étions amis.
En ce temps-là la vie était plus belle,
Et le soleil plus brûlant qu'aujourd'hui.
Les feuilles mortes se ramassent
à la pelle.
Tu vois, je n'ai pas oublié...
Les feuilles mortes se ramassent
à la pelle,
Les souvenirs et les regrets aussi
Et le vent du nord les emporte
Dans la nuit froide de l'oubli.
Tu vois, je n'ai pas oublié
La chanson que tu me chantais.
C'est une chanson qui nous ressemble.
Toi, tu m'aimais et je t'aimais
Et nous vivions tous deux ensemble,
Toi qui m'aimais, moi qui t'aimais.
Mais la vie sépare ceux qui s'aiment,
Tout doucement, sans faire de bruit
Et la mer efface sur le sable
Les pas des amants désunis.
Les feuilles mortes se ramassent
à la pelle,
Les souvenirs et les regrets aussi
Mais mon amour silencieux et fidèle
Sourit toujours et remercie la vie.
Je t'aimais tant, tu étais si jolie.
Comment veux-tu que je t'oublie ?
En ce temps-là, la vie était plus belle
Et le soleil plus brûlant qu'aujourd'hui.
Tu étais ma plus douce amie
Mais je n'ai que faire des regrets
Et la chanson que tu chantais,
Toujours, toujours je l'entendrai !
Traduit par Luc Jonas, 1997
Vrij vertaald door Luc Jonas, 1997 (Lucske):
Oh, ik zou zó willen dat je je de gelukkige dagen
toen we vrienden waren herinnert
op de tijden toen het leven mooier was
En de zon feller scheen dan vandaag
De dode blaadjes verzamelen zich bij
karrenvrachten
Je ziet, ik ben niet vergeten
De dode blaadjes verzamelen zich bij
karrenvrachten
De herinneringen en de spijt ook
En de noorderwind neemt ze mee
in de koude nacht der vergetelheid
Je ziet, ik ben niet vergeten
Het lied dat je voor me zong
Het is een lied die ons bijeenhoudt
Jij, je hield van me en ik hield van jou
En wij tweeen leefden samen
Jij die van mij hield, ik die van jou hield
Maar het leven scheidt hun die van elkaar houden
Heel zacht, zonder al te veel ophef
En de zee verwijdert op het strand
de stappen van de gescheiden minnaars.
De dode blaadjes verzamelen zich
bij karrenvrachten
De herinneringen en de spijt ook
Maar mijn stille en getrouwe geliefde
lacht altijd en dankt het leven
Ik houd zo van jou, je was zo leuk
Hoe wil je dat ik je vergeet?
op de tijden toen het leven mooier was
En de zon feller scheen dan vandaag
Je was mijn liefelijkste vriend
Maar ik heb slechts spijt
En het lied dat je zong
nog altijd, nog altijd hoor ik het.
© Éd. Enoch Et Cie, 1947
|
|
Lucske (Verwijderd profiel) |
Laatst aangepast: 1-9-06 22:19
|
 Meld misbruik
|
|
| Vr 01 sept 06 22:31 |
Meld misbruik |
@Lucske
maar je moet geen spijt hebben , het komt zo wie zo altijd te laat , je bent een rijk iemand als dit lied je beroerd,t verteld iets , over wie jij bent, geniet van de naklanken , en dank dat wij dit ook mogen doen , gr |
|
| Vr 01 sept 06 22:39 |
Meld misbruik |
@Lucske
Toch weer een heel ander geluid dan je liet horen bij jouw commentaar bij het stukje "Loslaten". Ik weet dat de mens niet eenduidig is, daarom is het jou vergeven. ;-) |
|
| Vr 01 sept 06 23:54 |
Meld misbruik |
@Lucske
Die tekst en zo mooi gezongen door Yves
En ook heel weemoedig heb er vaak een traan bij gelaten |
|
Om te reageren moet je ingelogd zijn.
|
|
|
