Meld misbruik

@ Slensor.

"Is dat het, volwassen zijn, dat je vanuit gemoedsrust kijken kunt?"......

Dat is het GF..."Rust in je Hart"....smile

 Meld misbruik

@Slensor
Naar mijn mening schrijf je nu meer 'open'. Ruimte latend voor de mogelijkheid dat andere mensen niet dezelfde mening of zienswijze hoeven te hebben als jij. Minder zoekend naar de bevestiging dat het is zoals jij denkt :-)

Je maakt er nu open vraagstukken van, in plaats van een soort van opgelegde mening?? (weet even niet hoe ik dat beter moet omschrijven). Minder vastgebeten in de eigen visie?

Er gaat inderdaad, zoals Cos aangeeft, een rust van uit. smiles too..

 Meld misbruik

@ Slensor, daar werp je even een vraag op zeg...
Ik betwijfel ook of ik je er 'het' antwoord (als dat al bestaat) op kan geven, maar ik ga een poging wagen. Volwassen betekent volgens mij: tot wasdom gekomen, ofwel: in volle bloei. Het duidt een fase aan in de eigen tijdslijn die alles omvat: kiem, ontwikkeling en rijpheid, het punt van het menselijkerwijs maximaal haalbare.
Zoals je zelf al aangeeft: een mens ontwikkelt zich voortdurend, verzamelt gedurende de hele rit bagage en dat vanuit het vertrekpunt van het 'tabula rasa', de onschuld van het kind.
Dat vertrekpunt (h)erkennen, het 'weten' waar je vandaan bent gekomen... dat benadert voor mij het meest het begrip 'volwassen', zonder ook maar één moment 'het kind' te verloochenen.

 Meld misbruik

@ Vianneke.

Volwassenheid is van alle leeftijden.
Een kind is een volwassen( kind) indien het vol in het (kinder-)leven saat.
Zo ook puber en/of jong volwassene....
Of een dertiger, veertiger etc etc.
Tot en met dementia en zelfs in het afsterven, zit een stuk volwassenheid (in het setrven)
Het is een onstuitbaar proces dat je opgelegd wordt door Het Leven en/of De Natuur.

Ergo:
"tot wasdom" komen" en "in volle bloei" komen, zegt mij (persoonlijk) daarom niets.
Kiem, ontwikkeling en rijpheid? Nah jah.

Als je daarmee bedoeld Vianneke, dat iemand een levenscycles (gemeten naar tijd) doorloopt, geef ik je gelijk.
Maar zegt niets over wat inhoudelijk volwassenheid is of niet.

Wanneer is iemand volwassen?
Naar mijn mening is iedereen op "zijn" leefijd", altijd (per definitie) volwassen.
Ook "volwassenheid" is immers alleen maar relatief.

Ik kan het ook niet goed zien, of mijn wereld is te abstract of zelfs te dicht bij de praktijk, of naief.
Men zegt het (mij) maar.....with as smile

 Meld misbruik

@ Cosmo, volgens mij snap je heel goed wat ik bedoel...
Leg mij dan maar eens uit wat jij onder 'inhoudelijke volwassenheid' verstaat. Neem gerust je tijd: ik duik nu mijn bed in.

 Meld misbruik

Ik vind volwassen zo'n beladen term.
Alsof je altijd maar wijs en verstandig moet zijn en in het gareel moet lopen en nooit eens uit de band zou kunnen springen.

Naar mijn idee gaat het meer om geestelijke rijpheid, inzichten verkrijgen, begrip en tolerantie en een zekere mate van acceptatie.

Dat leer je naar mijn idee door de dingen die je oppikt, wat je meemaakt en, in hoeverre je zelf ook bereid bent daarvan te leren en er wat mee te doen.

Soms is het je juist ontvlechten van de dingen van vroeger, soms kan dat de basis zijn, afhankelijk waar je vandaan komt en hoe je bent opgegroeid en wat je daar geleerd hebt -of juist niet-.

Ik herken het wel. Ik verander ook voortdurend, ja ook zo dat het mijn omgeving opvalt.
Ik denk ook dat het levensfases te maken heeft. Ongetwijfeld zal ik over tien jaar andere dingen doen, andere inzichten hebben en misschien ook heel andere belangen dan nu.

Daardoor verander je ook zelf en ook je visie.

Maar ik wil niet volwassen zijn in alles. Laat mij ook maar eens lekker uit de band springen, in de plassen stampen of gewoon gek doen.

 Meld misbruik

Volwassen kan je altijd zijn,het kind in jezelf kunnen blijven vind ik zelf veel mooier.
Maw onbevangenheid,open naar de wereld staan,of klein gezien lekker op kabouter plop los gaan,vingerverven noem maar op.Dat is niet alleen heerlijk daar wordt je ook blij van.
En ondertussen doe en ben je volwassen.

 Meld misbruik

Slensor,

Je ontwikkeling is inderdaad nooit af en gaat door tot aan je dood. Ik zie de menselijke ontwikkeling ook niet als een stijgende lijn: van 0 naar steeds meer en beter. 'Je MOET je ontwikkelen en je MOET wijze lessen trekken uit je ervaringen en die MOET je dan weer toepassen ...'. Ik moet niet zoveel meer van mezelf. Ik zie wel wat de dag van morgen me brengt.

Ik vond de geboorte van mijn 1e kind en het besef dat ik nooit meer alleen voor mezelf verantwoordelijk zou zijn een belangrijke stap in mijn ontwikkeling.

En verder kun je soms een tijd stilstaan, je terugtrekken in je schulp, soms zelfs achteruit gaan in je ontwikkeling. Je ontwikkeling kan met ups en downs gaan. Naarmate ik ouder word, raak ik daardoor minder gauw van slag. Vandaag een grote donderwolk ... ach, die drijft ook wel weer over. Ik ben laconieker geworden.

 Meld misbruik

@ Vianneke.

Ik begrijp/begreep je wel, maar jouw vlag dekt mijn lading niet.

Ik stel nog steeds de vraag wat is volwassenheid...."Wanneer is iemand volwassen"?

Niekie geeft al een opsomming zoals zij dat ziet.

Met inhoudelijke volwassenheid bedoel ik dat een kind, binnen in haar kindzijn, al erg "volwassen" kan zijn.

Niet omdat wij ouderen het dat toemeten, maar omdat het zich tussen andere kinderen, zich onderscheid. Vooral in het gevoel van het kind, om kind te mogen zijn.....

(eigenlijk heb ik er ook helemaal geen verstand van. Ik filosofeer maar wat, laat mijn gedachten gaan.....smiles now)

 Meld misbruik

@ Cosmo: Als kind voelde ik mij soms 'volwassener' dan de volwassenen om mij heen. Ik voelde niet zozeer anders dan andere kinderen, maar veel volwassenen nemen je als kind helemaal niet serieus.

Mijn motto is: 'Volwassenen kunnen meer leren van kinderen dan andersom'. Ik ben daarom ook een groot fan van 'De kleine prins' van Antoine de Saint-Exupéry:

"Grote mensen moeten altijd bij alles uitleg hebben", zegt de kleine prins. "Grote mensen begrijpen nooit iets uit zichzelf en voor kinderen is het vervelend hen altijd weer alles uit te moeten leggen."

:-)

 Meld misbruik

@ Chantalc..

Je maakt mijn stelling alleen maar stelliger....smile

Volwassenheid komt in iedere leeftijdsperiode (van ontwikkeling) van de mens voor.....

Dank je en ook ik vind La Petite Prince een fantastisch mooi boek....

 Meld misbruik

als kind was ik volwassen en nu ik volwassen ben, ben ik kind. :)

ik denk dat het evenwicht tussen die twee er moet zijn wil je je volwassen kunnen noemen.

 Meld misbruik

@ Boldoot.

Heel wijs!..with a smile

 Meld misbruik

@Boldoot,precies dat zeg ik eigenlijk paar reacties boven ook.

 Meld misbruik

CosmO
Chantal: ja, met jullie eens. Door omstandigheden gedwongen of gewoon omdat een kind zo is, kan het al vroeg volwassenheid vertonen.

Chantal: uitgeleerd raak je idd nooit is mijn mening ook. Iemand die zegt 'ik ben er' verstart naar mijn idee.
Natuurlijk is er geen moeten bij, bij het leren. Maar volgens mij gaat het vanzelf, als je er tenminste voor open staat. En soms kun je wel beter even het leren inschakelen, zeker als je er zelf last van hebt en op dat moment niet verder kunt.

 Meld misbruik

Het is soms zo heerlijk om als Wijze oude Vrouw weer even kind te mogen zijn
;-)

 Meld misbruik

Ik denk zelf dat we nooit volwassen zullen zijn!! Kijk maar eens terug naar de dingen die je ondernomen hebt, en nog onderneemt..Het is wel zo dat je met de tijd anders tegen dingen aan zult kijken, of dat nu betrekking heeft op volwassen zijn..Het heeft grotendeels met levens ervaring te maken, voor de 1 héél veel voor de ander op dezelfde leeftijd nog niet eens de helft..En dan is het per individu hoe je ermee omgaat, men zegt wel eens tegen mij gohhhh wat een wijze woorden spreek jij (in een gesprek)en er snel achter aan begin je nu eindelijk VOLWASSEN te worden!!Vind ik zo clichéachtig dat ik dan maar héél wijselijk mijn mond hou, alleen al om geen discussie te hoeven voeren. Innerlijk weet ik zelf wel beter:)
Iedereen maakt in zijn leven dingen en ervaringen mee die jou maken tot de persoonlijkheid die je nu bent.

Is dit dan VOLWASSEN/ONVOLWASSEN??

 Meld misbruik

Ik kan niets met het woord volwassen. Ik vind dat ik al heel vaak volwassen was..en ook zal zijn in de toekomst. Niet altijd, maar op momenten dat het nodig is.
Kan me wel vinden in de theorie van Cos.. dat je in elke fase van je leven volwassen kunt zijn.

Slens...waarschijnlijk lees je dit topic over 10 jaar terug en denk je... tjee, wat schreef ik toen kinderachtig... gewoon omdat je dan al weer verder gegroeid bent in je ontwikkeling!

 Meld misbruik

Ik weet wel waneer mensen om mij heen zich onvolwassen gedragen , of moet ik zeggen 'ik denk te weten' , want dan kom ik bij het punt , ben 'ik' wel volwassen .

Op ieder gebied , je werk en je vrienden , op ieder moment in je leven is volwassen zijn weer anders .

Leuk onderwerp Slensor , beetje zwaar maar wel lekker ;-)))

 Meld misbruik

Op mijn slechtst laat ik mij van mijn rancuneuze kant zien, vooral als het gaat over politiek of religie. Of dat onvolwassen is? Voor mij is het op dat moment stoom afblazen. Er is veel onrecht in de wereld en dat reeds zeer dichtbij, zonder hier op door te gaan op deze plek. Maar onvolwassen is het misschien wel.

@D

 Meld misbruik

@ Dorya,
De mate waarin je emoties mag uiten en hoe is sterk afhankelijk van de cultuur. Wat 'volwassen gedrag' betekent, is ook afhankelijk van de (sub)cultuur waarin je leeft. Ik heb vrij lang voor een Amerikaanse baas gewerkt en als hij mij aansprak met 'you lousy fuckin' bitch', dan klonk dat als een compliment. Het kon erger!

 Meld misbruik

Volwassen word ik nooit ;-)
wel heb ik in de loop van de tijd meer begrip gekregen voor andersdenkenden, mijn grootste leerproces in dit leven is (in mijn ogen) dat anderen anders zijn en mogen zijn en dat er veel waarheden naast elkaar kunnen bestaan
En ben er nog niet klaar mee, heb nog wat lessen te gaan dus ;-)

 Meld misbruik

@ Smoesje
Grappig dat we eerst altijd denken "dat anderen anders zijn" i.p.v. dat we zelf anders zijn dan anderen. :)

 Meld misbruik

Flake
ik anders ?
nee hoor, zijn echt hullie die anders zijn ;-)

 Meld misbruik

@Smoesje , welkom op het platform der andersvoelenden ..

 Meld misbruik

De geit van dokter Sanders
Is anders
Is anders van model
Dan de geit van dokter Snel ...

Annie M.G. Schmidt is nog zo iemand die laat zien dat kinderen soms volwassener zijn dan de zogenaamde volwassenen.

 Meld misbruik

Slensor:
N.a.v. een ander topic van mij, en een eerder topic van jou (nog niet gelezen dus, was ernaar toe op weg), stuitte ik op dit topic....

Ik kan slechts voor mezelf spreken als het gaat om:
hart en rede,
volwassen en onvolwassen gedragen.

Als ik midden in emotie zit, er niet meer uitkom, omdat ik mijn emoties niet bij degene neer kan leggen waar die emoties thuishoren. Dan heb ik de behoefte aan spiegelen bij een ander.
Dan kan ik me soms best "onvolwassen" gedragen!

Als ik dan later, emotioneel wat minder geladen, naar mijn eigen gedrag terugkijk, dan kan dat op een meer "volwassen" manier, met wat meer afstand en gevoed door feed-back.

Ik blijf een mens met emoties. Kan doorschieten in mijn goed bedoelde enthousiasme, etc..
Ik ben niet echt een stapelaar qua emoties (positief en negatief). Is dat erg? Is dat onvolwassen gedrag?
Nee, ook dat ben ik.
En als ik doorschiet, trek maar aan mijn noodrem, om me weer "volwassen" te gedragen.

 Meld misbruik

Slensor:

Maakt het (h)erkennen van je eigen "kinderlijk" eenvoudige (onvolwassen?) emoties (blij, verdrietig, boos, etc.)
het leven als "volwassene" mogelijk?

 Meld misbruik

@ eline:

Emoties zijn niet onvolwassen of kinderlijk.
We worden zo opgevoed (of geconditioneerd) dat het uiten van emoties 'onvolwassen' is en rationeel gedrag 'volwassen'. Het is afhankelijk van de cultuur welke emoties bij welke gelegenheid geuit mogen worden en hoe. Huilen bij de begrafenis van een dierbare wordt niet als 'onvolwassen' gezien. In andere culturen is het zelfs verplicht (bv. door klaagvrouwen).

Het UITEN van emoties kun je aan banden leggen, maar het HEBBEN ervan niet. Het is juist volwassen om ze te herkennen en er op een adequate manier mee om te gaan. Wat is adequaat? Als kind mocht ik geen negatieve emoties hebben, dus stopte ik ze weg, ... Dat is een vermijdende copingstijl en die is niet zo adequaat. Als je bij jezelf nagaat wat je verdrietig maakt, waarom je zo boos bent, erover praat met anderen, ... is dat adequater. Het is natuurlijk ook afhankelijk van de persoon wat (in)adequaat is, d.w.z. wat bij mij helpt, hoeft dat bij jou niet te doen en andersom.

 Meld misbruik

Chantal:

Ik ben het roerend met je eens!

 Meld misbruik

Eline: Dat vind ik ont-roerend!

 Meld misbruik

Chantal:

Wat ik eigenlijk in mijn vraag aan Slensor bedoelde, is dat het herkennen van "kinderlijke" emoties, het leven als volwassene zo veel simpeler kunnen maken.
Was je maar gewoon verdrietig als je vriendje een ander vriendje verkoos.
Was je maar gewoon teleurgesteld als je vriendje je knikkers had gepakt, terwijl je even niet keek.
Als volwassenen maken we het soms moeilijker dan nodig is.

 Meld misbruik

Eline , dit print ik uit en hang ik op ;-) Thanks .

 Meld misbruik

Janook:

;-)
Graag gedaan!

 Meld misbruik

Oow, ik heb alleen kinderlijke emoties. Ze zijn nooit groter geworden. Mijn kinderverdriet deed ook erge pijn, hoor. En ik was niet 'gewoon' teleurgesteld als mijn vriendje mijn knikkers had gepakt: ik was woest en dat heeft ie geweten ook!

 Meld misbruik

Chantal:
Was je een beetje driftig als kind?
;-)

 Meld misbruik

Chantal:

Ik ben geen psycholoog.
Maar woede en drift heeft m.i. te maken met een stapeling van basis-emoties.
Een stapeling, omdat je op het betreffende moment niet goed over kunt brengen naar de ander (wederzijds onvermogen, wie weet?),
waar je op dat moment behoefte aan hebt,
als kind of volwassene.

 Meld misbruik

Wat ik onvolwassen vind, is als mensen niet willen leren, omdat ze dan denken dat ze dom zijn of zo. Ze zijn waarschijnlijk vroeger vaak gepest hiermee. Ze schamen zich zo voor hun onhandigheid (in taal b.v.) dat ze gewoon ontkennen dat ze een fout maken. Dat is pas dom. Mij valt dat vaak op, gewoon een woord verkeerd gebruiken, en als je ze er dan op wijst worden nog boos ook. Voelen zich in de hoek gezet, in het nauw gedreven.
Die mensen blijven ergens steken in hun ontwikkeling, wat steeds meer in het isolement kan brengen. Want de mensen om hen heen denken: ach laat maar, en ontwijken bepaalde zaken in de omgang. Ik noem dit: mensen in hun onwaarde laten. Waarbij de onwaarde niet staat voor fouten maken, maar ze niet willen zien.

 Meld misbruik

maar, dit lijkt me nu echte mannenlogica .
Dan werkt slijmen toch beter (bij de meerderheid haha).

 Meld misbruik

Eline,

Ik word nog altijd snel driftig :-)

Woede behoort tot de 6 primaire emoties:
- angst
- woede
- vreugde
- verdriet
- verbazing
- afschuw

Andere emoties zijn complexere samengestelde emoties, zoals schuld, schaamte, trots, ...

Als iemand mijn knikkers jat en ik timmer er 25 sec. later op los, dan heb ik het niet 'gestapeld'. Het is wel zo dat je naarmate je woede beter onder woorden kunt brengen, je minder snel fysiek geweld gaat gebruiken of driftbuien krijgt. Maar in het slechtste geval krijg je dan verbaal geweld ipv fysiek geweld en dat kan ook behoorlijk hard aankomen!

Ik kreeg de indruk dat je 'kinderemoties' idealiseerde, terwijl ik me de pijn nog als de dag van gisteren kan herinneren. Verder zei je 'dat we het moeilijker maken'. Dat heeft dan te maken met hoe je met emoties omgaat. Maar de emotie zelf is niet veranderd. Meestal ontstaat een emotie als een spontane reactie op een situatie en gaat het gepaard met automatische lichamelijke reacties (bij angst: hartkloppingen, sneel ademhaling, kippevel, freeze-reactie, ....). Dat is bij kinderen niet anders.

 Meld misbruik

Chantal:

Een mooie doortimmerde reactie!
Ik kan er geen speld tussen krijgen, ik ben het er helemaal mee eens.
En emoties van een ander: die neem ik altijd serieus (bijv. de pijn nog als de dag van gisteren kunnen herinneren).

Alleen "vertaal" ik mijn "woede" in kleinere brokjes boosheid. Die zijn voor mij beter behapbaar.
Boosheid is nl. m.i. vaak een reactie op teleurstelling en soms ook ook een "vertaalde" reactie van ergens angst voor hebben.
Emoties: ze zijn en blijven complex!

Ik probeer ze alleen later in het juiste perspectief te zien, om ze een plek te kunnen geven.

 Meld misbruik

Tafkad:

Enne mannenlogica?
Ik moet er toch eens een studie van maken....
Als ik uitgestudeerd ben op vrouwenlogica!
(hihi)