Goed zoeken loont!
Het lijkt er inderdaad op dat single reizen erg duur zijn. Vandaag heb ik (54 jaar jong) voor mezelf alleen een reisje Gambia geboekt. Als je de gidsen er op na kijkt zou ik gemiddeld 300 euro meer kwijt zijn, omdat ik alleen reis. Mijn ervaring is, na weken lang speuren op het internet en met de nodige informatie naar een reisbureau toe stappen, dat het toch kan voor dezelfde prijs als 2 personen. Maar je moet even je tijd er voor nemen maar vooral de moeite om overal goed te informeren.
| Chessie |
Je eigen reisbureau
Misschien iets wat hierbij aansluit en ook een alternatief of mogelijkheid kan bieden. Zelf ben ik ook een alleenstaande 50+ er. Ook ik heb mijn vakanties in de afgelopen jaren alleen moeten organiseren en ook alleen gemaakt De laatste jaren heb ik veel gereisd. Veel alleen dus. Een van de landen waar ik graag naartoe ga is Ierland. Ik heb veel van dit prachtige land gezien en door mijn reizen heb ik inmiddels veel kennis vergaard. Zoveel zelfs dat ik besloten heb mijn kennis met anderen te willen delen of in ieder geval anderen kennis te laten maken van al wat Ierland te bieden heeft.
Ik heb daarom een reisorganisatie opgezet die zich specialiseert in de organisatie en uitvoering van reizen voor kleinere groepen (maximaal 8 personen) onder begeleiding van een Nederlandse gids. Die gids ben ikzelf. Uiteraard doe ik dat op commerciële basis maar wel zodanig beperkt dat ik reizen kan aanbieden tegen zeer gunstige prijzen. Doelgroep van de reizen is, zonder exacte leeftijdsgrenzen aan te geven, de "wat ouder" wordende reiziger. Alleenstaanden, (echt-) paren of groepen maakt daarbij niet uit.
| Evert |
Weg achter de geraniums
Ja, het is me uit het hart gegrepen. Geen plaats voor onze groep singles. Ik ben inmiddels geen 50-plusser, maar 65-plusser, maar hartstikke vitaal en jong van hart.
Ik heb heel wat te geven, te genieten en te ontvangen. Kortom een mens met hart en ziel en ook een goed lijf. Toch blijkt het moeilijk om gelijkgestemden te vinden. Er wordt wel een heleboel geroepen in mijn leeftijdscategorie, maar het is allemaal op safe spelen, risico wordt gemeden en het moet vooral gezellig zijn. Echt meedoen in het grote spel is er meestal niet bij. Waar zijn mijn medebroeders en zuster van het ware avontuur? |
|
 |
| De vijftigplusser moet zijn stem laten horen. |
|
Even vanachter de geraniums, vandaan, geen ridder op het witte paard te zien, dan maar weer gauw de terugtrekkende beweging achter hoge schermen. Waar zijn de avontuurlijke jongelingen gebleven, die het een uitdaging vinden om met levenservaren singles om te gaan? Ze hangen in vooroordelen van oud, passief en seksloos. Ze moesten eens weten hoe erotiek en seks een verfijning en diepgang heeft bereikt bij de bewuste, vitale, obsessief-vrije man. Intimiteit en fysiek contact bereiken op een heel andere manier een hoogtepunt. Het is de dictatuur van de jeugdigheid.
Kijk eens hoe prachtig de volwassen en bejaarde beuk er bij mij op het dorpsplein er bij staat. Daar zijn die schriele boompjes niets bij. Waar zijn mijn lotgenoten gebleven, ouwelijk en stram door gebrek aan beweging en berustend in het beeld dat onze maatschappij van ze gemaakt heeft. Ze voelen zich vaak afgeschreven en er niet meer bijhorend. Nou, ik niet hoor. Ik ben 67 en doe nog steeds van alles mee, werk zoveel of zo weinig als ik wil. Ik woon op mezelf , klein maar fijn, ben financieel onafhankelijk. En mijn jonge hart brengt me precies op de plaatsen van belang in mijn leven.
Ik weiger me neer te leggen bij de vaste sjablonen die er over ouderen (senioren klinkt al beter) bestaan. Accepteer dus de vitale senior volledig en laat hem meer delen in alle faciliteiten op vakanties waardoor hij een ware stimulans en inspirator voor junioren en voor misschien niet meer zo vitale andere senioren kan zijn kan zijn. Dit moest me even van het hart, ik hoop dat het iemand, al is het maar één persoon, aanspreekt.
| Jan | |
|