15 Jun '06Emotionele chantage

Emotionele chantage? Ik denk dat we er allemaal wel eens mee te maken hebben gehad. De één zet de ander, willens en wetens, onder emotionele druk. Als ik er zelf tegenaan loop dan ontpoppen de vraagtekens zich al in mijn hoofd. Waarom reageer ik zoals ik reageer? Wat denkt de ander ermee te kunnen bereiken? Het zijn zo van die vragen die rijzen na het voeren van onderstaand telefoongesprek.

Zij en hij wisselen uiteraard de eerste wetenswaardigheden met betrekking tot de kinderen, de post en nog meer administratieve rompslomp uit om vervolgens over te gaan tot de orde van de dag:

Hij   :Ik wil je iets vragen?

Zij   : (op haar hoede) Wat?

Hij   : Je bent toch niet boos op me? Omdat ik ga trouwen?

Zij   : Welnee, man, ik gun je alle geluk van de wereld. Ik vind het alleen niet leuk voor je dat je trouwt in afwezigheid van je kinderen, maar daar heb je zelf voor gekozen.

Hij   : Ik wil dat je iets weet en nee, houd je mond even.

Zij   : Het kost moeite, maar ik zwijg even.

Hij   : Ik wil dat je weet dat ik dit alleen maar doe om jou te vergeten en je moet weten dat ik van je houd.

Zij   : Bull....je trouwt omdat je dat zelf wilt.

Hij   : Ja, dat wel, maar dat komt omdat ik jou op die manier wil vergeten en zo kan jij ook je eigen leven oppakken.

Zij   : Nou, kleine correctie, dat kon ik toch wél (en bedenkt zich tegelijkertijd dat ze het gevoel van vrijheid van nu nooit eerder gekend heeft)

Hij   : (murmelt nog wat Bouquetreeks-achtige zinnen) Zeg, mag ik je nog wat vragen?

Zij   : (kijkt bedenkelijk voor zich uit en ziet de bui al hangen. Er gaat geinformeerd worden naar háár liefdesleven) Tuuluk!

Hij   : Zou je misschien een brief voor me kunnen schrijven naar instantie X in verband met akkefietje Y.

Zij   : (zucht heel diep, zoals alleen zij dat kan) Ja, hoor, dat is goed (en denkt: ben ik weer even van dat gezeik af)!


Het is allemaal schuldgevoel. In de 5 jaar dat ik nu gescheiden ben is er telkens ruimte geweest om een aanslag te doen op mijn schuldgevoel. En ik weet hoe het voelt als schuldgevoel een wezenlijk onderdeel van je leven dreigt te worden en toch, toch stink ik er telkens weer in. Ik weet dat ik moet zeggen: 'zit je in het gips? Kun je zelf geen brief schrijven?' en ik doe het niet. De vraag is wáárom?

Waarom doen we wat we doen? Maak het klein zou mijn werkgever zeggen, dus: "Waarom doe ik wat ik doe?"

Nou je stinkt er toch niet in..... tenminste ik zou denken dat als je al zover bent gekomen met je bedenkingen, je instinken, draai je het toch gewoon terug! En de volgende keer niet instinken.

Ik spreek liever mijzelf tegen, dan dat ik het een ander laat doen. (J. Greshoff )

Faatje (Email) - 15 Juni '06 - 01:39

Ik vind het vreselijk hoe deze man met mensen omgaat. Als zijn toekomstige vrouw dit gesprek had gehoord. Wat wordt dat arme mens gebruikt. Deze vent gebruikt iedereen en houdt ook al geen rekening met de kids. Trap er niet meer in Sarabi.

joop - 15 Juni '06 - 08:34

We gebruiken allemaal 'wapens'in onze communicatie. Dat kan zijn lief-zijn, of je intelligentie gebruiken om de ander te overrulen, maar ook emotionele druk uitoefenen is een 'wapen'. Deze man doet dat laatste bij jou, waarschijnlijk omdat hij ervaren heeft dat hij daarmee het best bereikt wat hij beoogt. Jij bezwijkt, ook dit keer, onder deze druk. Zolang jij daarin geen andere reactie laat zien, zal hij deze tecniek blijven gebruiken, denk ik, want hij wordt daarin beloont.Dus jij hebt zelf de sleutel in handen om het anders te laten lopen de volgende keer.
Moeilijk, maar wel om te doen wanneer je kunt zien wat de ander uit de kast haalt om jou te krijgen waar hij je wil.
Succes!

champagne (Email) - 15 Juni '06 - 10:54

Het is typisch zoiets wat je heel helder bij anderen kunt zien, maar waar je desondanks zelf steeds weer intrapt.

Laurent - 15 Juni '06 - 11:18

Als ik heel eerlijk ben vind ik dit ook een beetje een emotionele chantage van de lezer. Gevoelens van de één worden wel beschreven in het gesprek maar gevoelens van de ander niet. Daar doorheen kijkend zou ik bij de zin "ik trouw om jou te vergeten" al emotioneel helemaal afhaken. Dat is dan toch gewoon duidelijk......afstand nemen.

Ninka (Email) - 15 Juni '06 - 12:41

@ Ninka: Het is lastig de gevoelens van iemand anders te beschrijven als je die aan de telefoon hebt. Je kan wel gokken, maar is dat dan eerlijk?

zaatlob - 15 Juni '06 - 16:26

Het is heel duidelijk welke rol je zelf speelt in dit gesprek. Als jij je gechanteerd voelt, zul je het de volgende keer anders moeten doen.

Careno (Email) - 15 Juni '06 - 17:24

Je kan toch gewoon NEE zeggen?
Of denk ik nu te simpel?

april - 15 Juni '06 - 19:09

@sarabi, misschien is de vraag naar het waarom niet zo interessant dan het antwoord op hoe je het een volgende keer beter (naar je eigen gevoel luisterend) kunt doen?
Of laat weten dat je je bedacht hebt.(punt, dus)
Net zoals Faatje zegt....
Even diep adem halen , geen ruimte voor discussie, einde gesprek.
Ben je d'r vanaf en ben jij weer degene die jouw leven stuurt....

nika1411 - 15 Juni '06 - 19:10

Ik ben het helemaal met nika1411 eens. Als je geen nee durft te zeggen, kun je beginnen met te zeggen dat je er even over na wilt denken, je wint tijd om een flinke hap adem te nemen en dan NEE te zeggen. Niet in discussie gaan, einde verhaal, luistert de ander niet, dan groeten en einde gesprek. Het is jouw leven en hij gebruikt je.
Gewoon doen en je zult zien dat je trots zult zijn op jezelf.

geek (Email) - 15 Juni '06 - 19:52

sarabi, ik zou alsnog bellen en zeggen: ik heb er nog eens over nagedacht en vraag me af waarom ik die brief zal schrijven, eigenlijk heb ik er niet zoveel trek in om jouw zaakjes te regelen.
Daarmee kom je op de zaak terug en geef je je grens aan. Waarschijnlijk zal meneer het de volgende keer niet meer zo snel vragen. Vraagt hij wel weer wat antwoord dan..ik moet er even over nadeken.. zo win je tijd.
En het is niet te geloven dat iemand wil trouwen om een ander te vergeten en dat nog zegt ook. Fijn voor zijn as echtgenoot pffffff

karin - 15 Juni '06 - 21:28

Kiezen voor jezelf, 'nee' durven zeggen = respect krijgen.
Ondanks de door jou gevoelde vrijheid, schijnt er nog steeds iets te zijn waardoor je zwicht voor dit soort k..klusjes voor hem. Hij weet dat en maakt daar handig misbruik van, lijkt mij. De volgende keer geef je hem een mooie boodschap mee: vraag het je echtgenote.
Graaf Sarabi, graaf in jezelf en je komt er ééns achter waarom je doet zoals je doet. Pas dan kun je besluiten: ik ben er klaar mee.

mariab (Email) - 15 Juni '06 - 22:45

@zaatlob
Nee je kunt niet die gevoelens optimaal beschrijven. Maar hier werd de vraag gesteld of het gesprek emotionele chantage was. Je kunt dan wel, juist omdat je die van de ander niet kunt beschrijven, je eigen emoties ook weglaten. Dan krijg je een objectieve beschrijving van een telefoongesprek.

Ninka (Email) - 17 Juni '06 - 11:35

@ Ninka: er stond geen vraag. Het is een eenzijde beleving van een telefoongesprek tussen 2 mensen die elkaar bijna 30 jaar kennen. Natuurlijk is het een subjectieve beleving van een gesprek. Ik probeerde weer te geven wat het met mij doet, waarom het iets met mij doet en wat ik eraan zou kunnen doen om het niets meer met me te laten doen. C'est ca!

Sarabi (URL) - 17 Juni '06 - 12:26

@Sarabi, kijk das nou een v.b. van kort maar krachtig, met een punt.
ga zo door!

nika1411 - 17 Juni '06 - 12:31

Het begint toch met een vraag......emotionele chantage?

Ninka (Email) - 17 Juni '06 - 21:56

@Ninka: dat klopt, maar niet als in: is dit emotionele chantage? Het was bedoeld als inleiding tot de rest van het stuk. Ik dacht dat dat wel zou blijken uit de rest dat volgt op 'Emotionele chantage'. Weer iets geleerd, volgende keer iets duidelijker zijn

Sarabi (URL) - 17 Juni '06 - 22:52

Dacht inderdaad of je je afvroeg of dit nu emotionele chantage was. Wilde ook maar oprecht mijn mening geven en dat is inderdaad niet altijd een aai over de bol omdat mensen daar soms ook niet alles aan hebben. Beetje pit mag ik wel en wens je veeeeeeeeeeeeeeeeeeeel met zulke gesprekken Veel groetjes ikke.

Ninka (Email) - 17 Juni '06 - 22:57

Moeilijk om aan anderen uit te leggen wat emotionele chantage is en wat het met je doet. Het klinkt zo eenvoudig: zeg dan "nee". Helaas is emotionele chantage altijd gekoppeld aan iemand die je al jaren kent en vaak AL je zwakke plekken kent. Er is door Susan Ford een geweldig boek over geschreven "emotionele chantage". Dat beschrijft wat emotionele chantage is en wat het met je doet. Het is niet alleen dit ene gesprek, het is de eindeloze onzekerheid die je in jaren hebt opgebouwd. En vaak het niet-begrijpen van de buitenwacht. Er is een weg uit, maar die is lang. Die gaat veel verder dan een keer "nee" zeggen. Dat gaat door tot je "nee" kunt zeggen omdat jij iets niet wil. Zonder je daarna schuldig te voelen.................

Vulkaan (Email) - 17 Juni '06 - 23:32

@Vulkaan: Ken het boek, zoals haar andere boeken, maar theorie uit een boekje toepassen in de praktijk is soms ontzettend lastig. Net wat je zegt: je kent elkaar jaren, je hebt kinderen samen, feitelijk (op)gegroeid met deze man, je neemt afstand, letterlijk en figuurlijk en toch weet hij mij daar te raken waar 'schuld' verstopt zit.

Sarabi (URL) - 18 Juni '06 - 09:26

Lieve Sarabi,
Misschien moet je om te beginnen eens iets gaan afwegen. Wat doet HIJ voor mij? Zou HIJ doen voor mij wat hij nu aan MIJ vraagt? Deze man overschrijdt diverse grenzen in zijn behoefte toch vooral
die brief door jou geschreven te krijgen. (erg vreemd allemaal, waarom zou JIJ die brief moeten schrijven? Antwoord: omdat hij dan weer een extra "haakje" in je ziel heeft geslagen en weer extra gelegenheid heeft er met je over te praten). Timmer de grenzen dicht (onthoud: hij heeft NIETS meer met jouw leven te maken!!), neem afstand, gebruik vertragingen zoals de anderen al zeiden wanneer je niet direct "NEE" durft te zeggen, en bouw je zelfvertrouwen weer op.
Dat laatste is nodig, want hij maakt lelijk misbruik van je onzekerheid/heden.
Je kunt een goede vriendin vragen om je te ondersteunen daarbij.

Al met al zou je het beste - ik weet natuurlijk niet of dat mogelijk is - ALLE CONTACT met hem kunnen verbreken, al was het alleen maar omdat hij zijn a.s. vrouw op deze manier OOK bedriegt.
Ik zou niet graag in HAAR schoenen staan.
Waarschijnlijk heeft hij nog méér "contacten" op deze manier.

Mijn oordeel over 'mijnheer'?
Een onvolwassen knaap die ge(mis)bruik maakt van de (levens)energie van de vrouwen in zijn leven.
Onbetrouwbaar en klaplopend op andermans(vrouws?) emoties. Ként hij wel emoties?

Succes Sarabi, bedenk: jouw keuze is van invloed op heel veel mensen!

concerned - 18 Juni '06 - 11:24

wil even aangeven dat dit soort mensen niet perse mannen zijn, ook vrouwen kunnen emotionele spelletjes spelen (zo niet beter dan mannen)

jeroen (Email) - 18 Juni '06 - 12:27

Nee zeggen is een kunst. Het heeft op zich ook weinig met die ander te maken, want er zijn altijd wel mensen in je omgeving die al of niet op een integere manier een beroep op je doen. Als je moeite hebt met nee zeggen dan heeft dat vaak te maken met dingen zoals bang zijn niet aardig gevonden te worden, of bang zijn voor een conflict (eigen ervaring). Ik train mezelf er al een tijdje doelbewust in en ik moet zeggen dat mijn ervaring inmiddels is dat duidelijk zijn en grenzen aangeven meestal juist conflicten voorkomt. En ze vinden me geloof ik ook niet minder aardig .

De ruimte nemen om te zeggen dat je er over wilt denken is al een hele grote stap in de goede richting.

Tot slot: zijn verhaal is zijn pakkie aan, niet jouw probleem. Is het een luie sukkel of een manipulant? Het maakt voor het eindresultaat niet uit. Je kunt hem niet veranderen, maar je eigen reacties wel en met jezelf moet je tenslotte nog je hele leven voort. Belangrijker om aardig te zijn voor jezelf dan voor hem lijkt mij . Succes.

satuka (Email) - 18 Juni '06 - 12:58

Ik herken dit zo goed. Het inzicht is er wel, maar nu nog loskomen van het gevoel. Het gaat lukken, ik weet het zeker.

Els - 18 Juni '06 - 22:28

Doordat je in het begin al toegeeft, zijn vraag te beantwoorden, daarom kan je geen Nee meer zeggen, in het vervolg bij de eerste vraag al gelijk nee zeggen, en dit blijven herhalen, kom je ook niet in de vervelende positie terecht iets te moeten doen.
Je moet hem bekijken als een Jehova's getuige, gelijk aangeven dat je geen intresse hebt, anders hebben ze een voet tussen de deur, en proberen ze met argumenten binnen te komen, dat is wat je Ex ook iedere keer weer doet bij jou.
Veel succes

Chris (Email) - 21 Juni '06 - 17:19

Naam:			Persoonlijke info onthouden? Ja Nee
Email:
URL:
Reactie:		Emoticons /
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden. Deze vraag krijg je alleen bij weblogs ouder dan 3 dagen Wat zijn de eerste twee letters van 'mvlife'?     ( Register your username / Log in )
Kattebel:		Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.
Verberg email:		Ja, verberg mijn email-adres.
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.