01 Jun '08Hij/Zij (een dialoog)
HIJ :
Laat ik eens duidelijkheid scheppen voor de vrouwen zonder hypocriet te zijn. Alle mannen, uitzonderingen daargelaten, voelen de behoefte om met elke mooie, interessante vrouw seks te hebben, of ze nu wel of geen vaste relatie hebben, dat maakt niet veel uit. Bij elke vrouw die zijn blikveld binnentreedt schat de man in een flits van een seconde in of zij wel of niet geschikt is als bedpartner. Het gaat automatisch, we kunnen er niets aan doen. Het is vreselijk, ik weet het, maar het is de realiteit, we zijn beesten.
Dat de man een vaste relatie heeft waarmee de seks naar wens verloopt maakt niet veel uit, het zal de behoefte om andere vrouwen te beminnen niet wegnemen, hooguit iets afzwakken. Of de man met een partner ook daadwerkelijk vreemdgaat hangt er vanaf. Hij kan te laf zijn, hij denkt dat hij kansloos is, de vrouw in kwestie is onbereikbaar, er doet zich geen gelegenheid voor, enzovoorts. In het meest gunstige geval zal de man uit respect en liefde voor zijn partner besluiten om niet aan de verleiding toe te geven wanneer zich een gelegenheid aandient om een andere vrouw te beminnen (het blijft een strijd, die lust). Tenslotte zijn wij mannen geen honden, toch?
...
ZIJ :
Ja hoor klopt en laat ik dan ook maar eerlijk zijn; dat weten vrouwen natuurlijk.
Er is niets van jullie dat wij niet intuitief weten. We kijken niet alleen met onze ogen maar worden al vroeg getraind om de kleinste signalen op te pikken. We zijn experts qua man, we kennen jullie beter dan jullie jezelf kennen. En het maakt niets uit ook, want we willen desondanks de leugen geloven, de leugen vertegenwoordigt veiligheid en dus herhalen we haar tegen onszelf en tegen onze moeders, zusters en vriendinnen én tegen jullie .. net zo lang tot het een waarheid schijnt, terwijl we tegelijkertijd weten dat we een leugen in stand houden.
De man kent dat dubbele niet, hij is simpel, eerlijk; door onze houding voelt hij zich schuldig zelfs nog zonder dat hij iets verkeerds heeft gedaan. Iedere keer als wij herhalen hoe geweldig hij is en hoe we hem nodig hebben voelt hij zich een koning, maar komt ook het schuldgevoel terug. De man zal niet zo snel echt vreemd gaan; hij wil rechtdoorzee zijn.. het liefst wil hij de vrouw vertellen dat hij opgewonden raakt van andere vrouwen maar hij is niet opgewassen tegen het masker van naïviteit en vertrouwen dat ze hem toont en dus slikt hij het weg en zit in de val.
De val is goed in elkaar gezet; de man blijft meestal in de relatie zitten totdat een andere vrouw hem naar zich toelokt.
En mocht hij desondanks vreemd gaan, dan houdt hij het verborgen en voelt zich ongelukkig; het ligt niet in zijn aard om stiekem te zijn, maar emotioneel gezien heeft hij geen keuze..
Gaat een vrouw vreemd dan is het een ander verhaal.
De vrouw weet hoe de man in elkaar zit, zij heeft geen schuld, het is haar recht, haar echtgenoot gaat in gedachte vaak genoeg met andere vrouwen naar bed. Dus geniet zij schaamteloos en trekt zonder zorgen de deur dicht als haar minnaar vertrekt.
Niet voor niets is een kat vrouwelijk en de hond mannelijk.
De hond is trouw zelfs als hij vals is gemaakt
De kat spint, maar duwt onderwijl haar nageltjes in je been.
Hij:
Lief katje, hier en daar heb je wel een punt maar....
Er is niets wat jullie niet intuïtief weten? Jullie kennen mannen beter dan wij onszelf? Waarom hoor ik dan zoveel vrouwen verzuchten dat ze mannen niet snappen? Niet elke vrouw is zo slim als jij bent, blijkbaar.
Is vreemdgaan een recht? Eerder een keuze, lijkt mij.
Het is bekend dat mannen vreemdgaan voor de spanning, vanwege de lust. Lust is vrouwen natuurlijk ook niet vreemd maar ze gaan vaak vreemd als de huidige relatie ze niet geeft wat ze verlangen. Vrouwen gaan ook emotioneel vreemd. Ik weet dat ik algemeniseer, daarom even een persoonlijk voorbeeld:
Mijn bedoeling met dit stukje is om aan te geven dat er ook zoiets is als beschaving.
Ik was smoorverliefd op een vrouw, we hadden sinds kort een relatie. Ik was op een feest zonder haar en vermaakte mij prima met het aldaar aanwezige gezelschap. De uitstraling van iemand die zo goed in z'n vel zit als ik op dat moment is aantrekkelijk voor vrouwen. Ik werd benaderd door een bloedmooie vrouw die op niet mis te verstane wijze liet weten genegen te zijn om met mij tussen de lakens te schuiven. Even voelde ik de verleiding. Overbodig om te zeggen dat ik er niet op in ben gegaan. Maar ik kan niet zeggen dat ik nou trots ben op het schijnbaar rudimentaire verlangen om zoveel mogelijk nawas te verspreiden. Woef... "foute man! Bad dog!"
Zij
Waarom vrouwen zuchten dat ze mannen niet snappen; dat heeft meer met het feit te maken dat we het niet veranderd krijgen. We kunnen ons optutten, sexy lingerie aandoen, smachtend op de bank gaan liggen, ingesmeerd met bruin zonder zon en push-up bh ... maakt niet uit, zodra miss Blondie voorbij komt met grote voorgevel wordt iedere man een hongerige Sint Bernhard en kwijlt op zijn broek

die wij dan weer moeten uitwassen.... pffffft.
Is de keuze om niet vreemd te gaan het gevolg van beschaving ja ? of is het angst om te verliezen wat je hebt of liever niet opgezadeld te worden met een extra schuldgevoel.
Eigenlijk wil je diep in je hart gewoon een braaf jongetje zijn he' ?
Beschaving ... ik vind het wel leuk gevonden
Beschaving is een dun laagje chroom... wie zong dat ook weer ??
NB: ga me nu niet vragen waarom miss Blondie voorbij onze bank loopt, want daar heb ik echt geen zinnig antwoord op
Hij:
Je moet mannen ook niet willen veranderen, accepteer ze gewoon zoals ze zijn en maak er vooral geen brave jongetjes van.
Weet je wat mij een schuldgevoel zou opleveren? Als mijn vrouw vreemd zou gaan. Omdat ze dus ook emotioneel vreemdgaat en ik me dus afvraag waarin ik te kort ben geschoten. In feite ben je dan als man dus al afgewezen. Mannen wijzen hun vrouw niet af als ze vreemdgaan.
Angst om te verliezen wat ik heb speelt zeker een rol, zeker als ik van die vrouw houd. Respect voor haar gevoelens telt ook zwaar...nou, is dat al niet braaf genoeg?

Miss Blondie, is dat een vrouwelijke hond die voorbij onze bank loopt?
Zij
Oh dit gaat niet meer goed komen .. - Mannen wijzen hun vrouw niet af als ze vreemdgaan - hoe krijg je het verzonnen ?
Zeg dat nooit tegen me als we op de bank zijn weggevlucht met onze benen opgetrokken omdat Miss Blondie loops is. Voor een vrouw is vreemdgaan altijd emotie, ze visualiseert het vrijen; het bedrog .... het is het ergste verraad en wordt nooit vergeven ook al zegt ze honderd keer van wel. Het zal een terugkerend issue zijn bij iedere ruzie, jaren later nog. Ik moet je nog iets vertellen over vrouwen, we kunnen in momenten heel vergevingsgezind en begripvol zijn; maar we stapelen ondertussen. We slikken dapper onze kleine irritaties weg en laten het ophopen tot gigantische hoogtes om dan onredelijk emotioneel en totaal hysterisch uit te vallen. Bij zo;n uitval wordt vreemdgaan aangegrepen, keer op keer ...
Vertel het nooit als je bent vreemdgegaan, je zal het een leven lang berouwen ..
Houden van dat ... dat is moeilijk. Ik weet niet of jij net zo 'houdt van' als ik.
Zelfliefde en liefde voor de ander zijn nogal eens in strijd met elkaar.
Houden van is ook afhankelijk zijn en elkaar kwetsen, juist omdat er liefde is en je dus weerloos en kwetsbaar bent.
Houden van is emotie, allerlei emoties .. of is dat verliefdheid ???
Ik houd van een man als ik ook het jongetje in hem zie, hij mij vertederen kan .. als ik hem liefheb om zijn fouten, niet desondanks maar dankzij ... pffft. Ik omschrijf nog geen fractie van het gevoel
Weet jij een betere omschrijving ?? Ik brouw hier niet veel van vrees ik
Hij:
Ik ben nog nooit vreemdgegaan oa omdat ik juist die zgn vergevingsgezindheid van vrouwen ken. Andere redenen heb ik al eerder genoemd. Mocht ik ooit in de fout gaan dan zal ik in alle toonaarden zwijgen en het schuldgevoel in stilte
dragen.
Trouwens, blond en grote tieten hebben niet echt mijn voorkeur...ik val eerder voor donker en mooie benen.
Wat is mijn houden van? Onvoorwaardelijke liefde is een mooie gedachte. Maar lijkt me moeilijk te realiseren. Het blijft geven en nemen om maar een clché te noemen.
Verliefd zijn is heerlijk en zit vol emotie maar maakt ook blind, het gaat als het goed is over in liefde, net zo goed een emotie (vol emoties) maar met iets meer zin voor realiteit. Houden van maakt afhankelijk. In de ideale situatie zou je de ander moeten kunnen loslaten, vrijheid en ruimte geven. Vasthouden door los te laten. Je kent vast de vergelijking met een handvol zand die je dichtknijpt waardoor het zand door je vingers glipt.
Ik houd van het meisje in de vrouw, ik wil haar beschermen en veiligheid bieden. Ik houd van de moeder en van de hoer. Ik houd van alle gezichten die ze heeft en wil de maskers doorzien. Ik houd van haar zwakte omdat ze ook zoveel kracht kan tonen. Ik houd van haar tekortkomingen omdat ze de mijne ook kan accepteren. Ik houd van haar omdat ze mijn zielemaatje is.
NB Deze blog is ontstaan dankzij het initiatief van Smoesje en met haar medewerking.
JA JAAA...EN TOCH WILLEN ZE ALLEMAAL DIE ENE / DAT MAATJE / DIE SCHOUDER OM UIT TE HUILEN / EN VOOR DAT GLAS WIJN IS ER OOK EEN MAN NODIG.ALS EEN MAN ZO SLECHT NIET WAS ZOUDEN VROUWEN HEM NEGEREN...SOMMIGE VAN MIJN LOTGENOTEN SPELEN HIER HANDIG OP IN EN WE GUNNEN HET ELKAAR...WE PINKEN ZELFS EEN OOGJE ZO VAN: DOE MAAR MAN!
Wat zijn vrouwen toch te beklagen als ze niet aan het "genieten" zijn. De kloof tussen man én vrouw
Ivan Demarez (Email) - 02 Juni '08 - 15:37
Wat een prachtig geschreven verhaal, heb het een paar keer gelezen.
Ach ja, die aantrekkingskracht tussen mannen en vrouwen, het is een uiting van oergevoel, maar soms voor de ratio totaal onverklaarbaar.
Ik blijf er voor mezelf maar bij, dat ik mannen toch niet te vertrouwen vind, want als ze inderdaad opgewonden worden van elk lekker ding wat voorbij loopt, dan knap ik er op de duur toch op af. Dus het is in mijn geval verstandiger om niet meer verliefd te worden op een man.
Al zal dat emotioneel gezien weer behoorlijk lastig worden haha, maar ik probeer het verstand toch te laten winnen.
angelfirst (Email) - 02 Juni '08 - 17:23
Het hangt er maar net van af wat de basis is van een relatie. Is dat het uiterlijk, ja dan krijg je bovenstaande. Echter als het innerlijk juist een belangrijke rol speelt, vind ik wat in de blog staat nogal gechargeerd. In een relatie heb je een geschiedenis samen, je weet wat je aan elkaar hebt, ook in de slaapkamer. Een man is zeker niet ongevoelig voor mooie vrouwen, maar ook hij weet wat er op het spel staat. Uit wetenschappelijk onderzoek is ook gebleken dat de knapheid van de eigen vrouw hoger wordt ingeschat dan wat de gemiddelde man ervan vind. Bovendien is het met vrouwen niet wezenlijk anders, alleen blijft het meer impliciet. Dat past bij de rol die ze zichzelf toedichten. Naarmate vrouwen zich steeds meer seksueel bevrijd zullen voelen, zal wat in de blog beschreven staat voor de vrouw net zo sterk spelen. Tenminste in een samenleving in de onze waarin uiterlijk en niet innerlijk telt.
Mbase (Email) - 02 Juni '08 - 21:55
Laten we er gewoon op los neuken, waarom zou je geven om iemand of erger houden van, we kunnen het niet. Jammer hoor.
Pasty - 03 Juni '08 - 20:21
Ik had het al op papier en moest er even over nadenken... Hoewel het natuulijk veel prettiger zou zijn als er niet wordt 'vreemdgegaan', bedacht ik me vandaag ook dat je daar nooit zekerheid over zult hebben en dat je verwachting altijd teleurgesteld kan worden. Je hebt geen enkele controle over een 'ander' en 'de liefde' blijft 'vrij'. Maar is dat eigenlijk erg? Ik kan wel zekerheid hebben over mijn trouw en liefde:). Geeft wel rust die gedachte en een vrijer en onafhankelijker gevoel...Ieder heeft zijn eigen geweten, als ik met het de mijne maar kan leven...
Mosy (Email) - 04 Juni '08 - 22:40
Nou dit is me wat veel voor de late avond en zal er niet overhaast op reageren. Maar dat komt wellicht nog..
[peterwaar] (Email) - 05 Juni '08 - 00:22